Marrëveshja e përhanë e Mulla Sulës me Xhibrilin

Po thonë që Mulla Sula për çdo ditë që po plaket, gjithnjë e më shumë po tmerrohet nga fakti që një ditë do të vdesë, si të gjithë njerëzit e botës. Vdekja e tmerron Mulla Sulën, ndaj ai nuk ka qejf të vdesë, kurrë. Dshiron të jetojë gjatë, sa më gjatë, deri në ringjallje të Hazreti Isës. Ëndërron që një ditë t'i dalë në selam, ta presë Hazreti Isën.

Duke jetuar me një ëndërr të tillë, një natë të mirë, sapo ishte shtrirë, e kishte kapluar një gjumë i thellë. Shkëpurdhja e tij nën jorgan po dëshmonte se ai po shikonte një ëndërr të tmerrshme. Po e ëndërronte Xhibrilin, të cilit, gjatë bisedës po i drejtohej me "dedo Gabriell"! Ja si u zhvillua dialogu: - Sulejman Rexhepi, biri i Zulfiut! Po të vie koha që të vishë me mua, papa! - Të lutem "dedo Gabriell", a ka mundësi të jetojë gjatë. E dua jetën. Të lutem, hajt e shko pyete Zotin a mundet të më falë jetë, për shembull, nja 1000 vjet! - Qyqy, i tha Xhibrili! Me kë po flet ti? Me "dedo Gabriellin"! Ai, në hyrje të Xhehenemit është duke e gdhendur majen e një shkopi të gjatë sa këto shtyllat e juaja elektrike. Po i pret atje të gjithë ata që në këtë dynja kanë vjedhur, kanë bërë punë të pahijshme, kanë gënjyer, kanë marrur njerëz më qafë, kanë spiunuar, kanë punësuar anëtarë të familjes së vet duke i hyrë në hak meritorëve. Mjerë ata! E kam parë "dedo Gabriellin" se si ua futë në prapanicë atë shkop dhe i hedh përtej, në flakët e xhehenemit! - Aman, mos më frikëso, i thtë Mulla Sula. Po ti shko e pyete Zotin për atë që të porosita, se qe besa të pushoj edhe ty nga puna. Dije që po të urdhëron "reisul ulemaja" i BFI në RM! - Ja, ja, po iki, ia ktheu Xhibrili dhe, me shpejtësinë e një vetëtime iku dhe u kthye! - Hë, kaq i shpejt a? Apo, dole deri kah Mirakoli dhe u ktheve sërish, i tha Mulla Sula. - Jo, ia ktheu Xhibrili! Isha te Zoti dhe e pyeta për dëshirën tënde. Po më tha, por, duhet të na e thuash se, a je i gatshëm që për këto 1000 vjet t'i përcjellish për në dynjanë tjetër duke i varrosur me rend, të gjithë. Do të përballesh me lloj-lloj trishtimesh! Do të të vdesin vëllezërit, pastaj djemtë, nipat, stërnipat, të gjithë me radhë! Dhe ti, a do të jeshë në gjendje që ta përballoshë tërë këtë trishtim të natyrshëm a? - Mos ta ndie ty, i tha Mulla Sula. Bëj ti ashtu siç të paska thënë Zoti. Unë jam apo nuk jam në gjendje, dikush duhet t'i përcjellë për në atë dynja anëtarët e familjes sime. Dhe, a ka më mirë se sa t'i përcjell unë, edhe Mulla Sulë edhe reisul ulema Sulejman Rexhepi! I përgatis e i përcjell si muslimanë. Nuk kam besim te të tjerët, unë jo rastësisht jam më i madhi në vend! - Po është e rëndë more burrë që t'i përcjellësh një nga në, plotë 1000 vjet. Këtë sprovë nuk e kanë pranuar as pejgamberët e Zotit. Vdekja me radhë është më e pëlqyeshjma. Këtë përgjigje ia ka nisur edhe Pejgamberi i fundit, Kijuesit të vet! - Ec ti te Zoti e thuaji se unë nëse nuk jam pejgamber, jam në gjendje të jem më i durueshëm se ata, kështu që, shko e i thuaj Zotit që po pranoj të jetoj 1000 vjet, edhe me kushtin e përballimit të trishtimit nga vdekja dhe varrimi i të gjithë të afërmëve të mi. - Vdekja me radhë është më e pëlqyeshme... - Ec se po ta... kishte bërtitur Mulla Sula dhe në atë vend ishte zgjuar nga gjumi. Ishte bërë qull nga djersët. U ul në divan dhe, me një buzëqeshje si asnjëherë tjetër, u shtri përsëri duke psherrëtirë thelë: falemnderit Zot që ma plotësove këtë dëshirë! Do të jetoj 1000 vjet! 1000 vjet reis! E sa e ngulmja ka me shku në këtë dynja. Hahahaha...

(Këtë ëndërr, një ditë të bukur tek sa po pinin kafe, me plotë dëshirë ua kishte treguar Salim Sulejmanit, Pëllumb Veliut, Rexhep Jusufit dhe Samet Ajdarit, njerëzve më të besueshëm të tij.)

Marrur nga Opinione